Bunca Zifiri Karanlığı
 
Bunca zifiri karanlığı deler nur
Sen imanınla hak yolunda dur
Günde beş vakitte secdede nur
Bunca zifiri karanlığı deler nur
 
Karanlık gecelere doğar imanla nur
Biter gam kasavet vakit nurdan vakit
Ölüm gelir ansızın ömür elimizde değil nakit
Bunca zifiri karanlığı deler nur
 
Cehaletin gözleri dalar uykuya
Hak açar gözlerini gönülde arka arkaya
Anlar kul neden gelmiş bu dünyaya
Bunca zifiri karanlığı deler nur
 
Kaç gün zulüm doğdu hak gelince bilinmez
Zulüm hakkın sesi olmadan yok olup gitmez
Gönülde merhamet iman olmayınca insan sevilmez
Bunca zifiri karanlığı deler nur
 
İnsan hak yolda hakka secde ile emir olundu
Hak sesini duyan hakkın yolunda bulundu
Hak sesi duymayanlar nefis şeytan ile yok olundu
Bunca zifiri karanlığı deler nur
 
İman merhametle açar bağlarda güller
İmanla ne güzel gülümser son vakitte ölüler
İman yoksa ne yapsın sağlar ölüler zalimler
Bunca zifiri karanlığı deler nur
 
Zulmün kundağına sarılan ömrü boşunadır
İmanla cennet çiçeği iman edenin açar bağrındadır
Bilinmez bu hayatta yarın ecel kimin kapısındadır
Bunca zifiri karanlığı deler nur
 
Kul Mehmet’im iman gönülde yankılanmakta
İmanla yaşayıp ölene cennet ötelerde kucak açmakta
İmanı olmayana bu dünya cehennem ateşini yakmakta
Bunca zifiri karanlığı deler nur
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-