ÇALI ÇİÇEĞİ
 
 
Ellerime bulaşan özgün terane türkü,
Neye dokunsam delil aşk’ın özdenliğine;
O nasıl bir gerçekse, yetersiz mecaz kürkü,
Eşzamanlı çağrışım gönül bizdenliğine…
 
İzdüşümünde nice ürperti saf ve ilkel,
Evrende her oluşla birebir ilişkili;
“Esir” yazgı deryada katre gizemli git-gel,
Ne var ki bu içtenlik dışıyla çelişkili…
 
İzahın mizahını kavrayan gözler için,
Parmak izinden öte bir sevinin anlamı;
Nasılsız olgularda sorulmaz neden, niçin,
Şuncağız feveranım ruhun ruha selamı…
 
Yüreğimi yoklarken umut üreten ürkü
Dilime düşen sözler saf ilham gerçeğidir;
En sonunda harflere dökümlenen bu türkü,
Bir çalıdan uç veren lavanta çiçeğidir.
 
Arınmışlık simgesi kokusuyla semavi,
Topraktan emdiğiyle ölümüne masmavi…
 
 
YUSUF BİLGE
 
 
* Esir : 1. Evren ve atomlarda boşlukları doldurduğu varsayılan latif dokuntu, 2. Tutsak, köle.
* Yazgı : 1. Dokuntu yer sergisi, hasır, haba, kilim, halı gibi şeyler, 2. Kader