Çarh-nâme'den
Ki kılmışdur mu’attal bunca kârân
Seni kulluğ içün yaratdı Sultân
Seni andan koparur çarh-ı devrân
Uşandı rızk yiyü ağzunda dendân
Beş on arşun bez ile yâhud uryân
Niçe bir yürüyesin şâd u handân
Sana dahı dokınısar ol okdan
Kamusı olısardur külli vîrân
Berâber ola düpdüz dağ u yaban
Kelebek bigi dağıla bu insân
Bize ayruk bititme anda hicrân
Be-hakk-ı Mustafâ vü mâh-ı tâbân (İz ve Kut, 1985: 265-266).
____________
Kaynakça
İz, F. ve Kut, G. (1985). Ahmed Fakîh. Büyük Türk Klâsikleri, (c. 1). İstanbul:
Ötüken-Söğüt Yay.
0
0
Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın