Gazel
Çarha baş egmek ise rütbe-i ulyâya sebeb
Ya nedür secde-i mihrâb-ı temennâya sebeb
Olmasa devr-i felek vâsıta-i lutf-ı kazâ
Her denî bulmaz idi devlet-i dünyâya sebeb
Ehline çünki olur bâ‘is-i noksân-ı ma‘âş
Ya nedür kesb-i kemâl itmede gavgâya sebeb
Ehl-i dil sanma zarûretden olur müstagnî
İstese bulmaya mı pâye-i a‘lâya sebeb
Alınur gerçi bu bâzârda kâlâ-yı murâd
Olur ammâ yine Cevrî ana ser-mâye sebeb (Ayan 1981: 184)
Mevsim-i gül fasl-ı gülşen nev-bahâr eyyâmıdur
Devr-i sâgar nûş-ı mey seyr-i kenâr eyyâmıdur
Mu‘tedil bâd-ı bahârı mevc-zen bahr-ı çemen
Zevrak-ı cam-ı şarâb-ı hoş-güvâr eyyâmıdur
Cûylar oldı revân esdi nesîm-i subh-dem
Turmasun ehl-i hevâ geşt ü güzâr eyyâmıdur
Böyle günlerde nesîm eyler küşâde dilleri
Gonca-veş açılsa her kalb-i figâr eyyâmıdur
Şâh-ı gül zeyn itmede dîvânını günden güne
Gelse Cevrî gibi feryâda hezâr eyyâmıdur
(Ayan 1981: 192)