CEVHER'İMLE İNSANIM
Ten şevk ile mutedil menzilde yol alırken;
Can içeri cananın hayaliyle yaşarım.
Âşıklar dergahında boynu bükük kalırken;
Hiçten gelen sevincin neşesiyle taşarım.
Cevherimle insanım, yolcu gibi yaşarım.
Hayatıma kitaptan özlü cümleler düşer,
Halimi edvarı mı anlatsın aydın beşer,
Nurun elmas ucuyla mümin hazine deşer,
Buhurdan gibi tüter sol yanımla yaşarım.
Cevherimle insanım, yolcu gibi yaşarım.
Dirayet köprüsünün tahtaları düşerken;
Âşık meşk kıvamında ciğerleri pişerken,
Şü küçük hayat gemim dalgaları aşarken,
Alnım açık başım dik özgünlüktür başarım,
Cevherimle insanım, yolcu gibi yaşarım.
Bulutlar sağılmazsa toprak tava gelemez,
Zulmün kıskacındaki mazlumlar hiç gülemez,
Merhamet deryasını yoksun olan bilemez.
Dünyada ukbasını yakanlara şaşarım,
Cevherimle insanım, yolcu gibi yaşarım.
Cenneti cehennemi insan ruhunda taşır,
Şifa sanıp içtiği zehri kanında taşır,
Heyula gündemini yorgun canında taşır,
Nurani caddelerde yorulmadan koşarım.
Cevherimle insanım, yolcu gibi yaşarım.
Mehmet Demirel 20.12.2017
