Bu sevdâ’nın sonu yok vazgeç artık desem de,
Gönüle söz geçmiyor, yüreğim olmaz diyor.
Kor ateşler içinde yaktığını bilsem de,
Aşiyândaki yeri boş kalır, dolmaz diyor.
*
Cennetimsin dediğim gözlerine almışsın,
Söküp atamam seni ebediyyen kalmışsın.
Buz tutmuş yüreğime bir kıvılcım salmışsın,
Ateşte açan gülün rengi hiç solmaz diyor.
*
Tahtını zebercetten işleyip de yapalı,
Dönüşü hiç olmayan yola saptım sapalı.
İstemem başkasını gönül kapım kapalı,
İrem’den kalkıp gelse Belkıs’ı almaz diyor.
*
Unutmak mümkün değil defterinden sileni,
Dermansız dertlerimin çaresini bileni.
Çilehânende mücrim azad olmaz köleni,
Zülfüne bağlamışlar bir yere salmaz diyor.
*
Tomurcukta gülümün benzi sararıp soldu,
Anladım ki sonunda sende miâdım doldu.
Tükenen bu ömrümde mevsim sonbahar oldu,
Bekleme hiç boşuna kapını çalmaz diyor.