Çok Severdim Seni Ben
 
            
 
Uzatmadın bana gönül elini
Vicdansız bir güzeldin sen
Kırdın ümitlerimin belini
Oysa çok severdim seni ben
 
Ne bana sevilen yar oldun
Nede bu hırçınlığınla elin oldun
Gelin olmadan benim gibi soldun
Oysa çok severdim seni ben
 
Arşı alaya çıktı gönlümdeki feryadım
Bana yar ol dedim sen duymadın
Seven bir güzel gibi bir kararda kalmadın
Oysa çok severdim seni ben
 
İnsan gönüldekini ortaya serpmedikçe
Güller mi açar kurak dikenli tarlada
İnsan candan gönülden gülmedikçe
Açan güllerde solar bakarsın bir anda
 
Hiç görmedin benim perişan halimi
Kördün hem de zalimlerin zalimi
Allah gördü acıdı benim halime
Oysa çok severdim seni ben
 
Şimdi benimde bir sevenim var
Senin sevenin yok dünyan oldu dar
Başına bak yağmış işte kar
Oysa çok severdim seni ben
 
Yapmak isterdim sana hizmet
Gönlünde güller açtıraydım demet demet
Oysa seninle yaşadığım tam bir hezimet
Sen önce kendi gönlünü gülümset
Artık seni seven birisi değilim ben
 
Sığamadım bu memlekete
Terki diyar ettim çıktım sefere
Halimizi yazdım kara deftere
Artık seni seven birisi değilim ben
 
Yıllar sonra haberin aldım
Hem üzüldüm hem sevindim
Gelin olmuşsun huysuz birine
Bana çektirdiğini çekiyormuşsun
Artık seni seven birisi değilim ben
 
Hayat bu herkes ektiğini biçer
Vakti gelir herkes ecel ile göçer
Herkes mezarda sevdiğini bekler
Artık seni seven birisi değilim ben
 
İsteseydin çok daha güzel gülerdin
Seni seven bu gönlüme girerdin
Gönlüm senindi istediğin gülleri dikerdin
Zalim olmana rağmen bence güzel gülerdin
Artık seni seven birisi değilim ben
 
Kul Mehmet’im hakka ulaşmadı dileğin
Benimse kırıldı gönül direğim
Kırılan direğimi düzeltti gönülden sevmediğim
Şimdi oldu biricik sevdiceğim
Artık seni seven birisi değilim ben
 
Mehmet Aluç-Kul Mehmet