Gazel
Çünki biz eyledük söze âgâz
Dahı ayruklara ne söz ü ne sâz
Bize bu şâr ihâneti n’idiser
Çün dükeli cihân kılur i’zâz
Nice kim kanadı var kıla mı
Bir tavuk bir hümâyla pervâz
Bülbüle serçe sözde öykene mi
Tûtîye karga ola mı dem-sâz
Bir şar içinde olana ne gerek
Çok muhibb ü mürîd ü zühd ü namâz
Bir çöpe saymazuz bu şehri ki biz
Kim çokı görinür gözümüze az
Biz cihân eriyüz kaçan olısar
Bir şar eri bizüm-ile enbâz
Biz cihân-gîr erenlerüz kılıvuz
Söyleme sen bize bu şarda râz
Dâyire ehliyüz gök altında
Bir şerün izz ü nâzına niyâz
Ki olup anda iki üç bakkâl
Be mürîd ola bir iki bezzâz
Kimse Gülşehrî’den yig ağzından
Söz açamaz Hicâz idüp âvâz
Her müte’addin biline bir ma’den
Bize Gülşehri Sa’dî’ye Şîrâz
Eğridirli Hâcı Kemâl. Câmi’u’n-Nezâ’ir. Bâyezıd Devlet Kütüphanesi. No. 5782. vr. 138b.