Gazel
 
Çünki biz eyledük söze âgâz
Dahı ayruklara ne söz ü ne sâz
 
Bize bu şâr ihâneti n’idiser
Çün dükeli cihân kılur i’zâz
 
Nice kim kanadı var kıla mı
Bir tavuk bir hümâyla pervâz
 
Bülbüle serçe sözde öykene mi
Tûtîye karga ola mı dem-sâz
 
Bir şar içinde olana ne gerek
Çok muhibb ü mürîd ü zühd ü namâz
 
Bir çöpe saymazuz bu şehri ki biz
Kim çokı görinür gözümüze az
 
Biz cihân eriyüz kaçan olısar
Bir şar eri bizüm-ile enbâz
 
Biz cihân-gîr erenlerüz kılıvuz
Söyleme sen bize bu şarda râz
 
Dâyire ehliyüz gök altında
Bir şerün izz ü nâzına niyâz
 
Ki olup anda iki üç bakkâl 
Be mürîd ola bir iki bezzâz
 
Kimse Gülşehrî’den yig ağzından
Söz açamaz Hicâz idüp âvâz
 
Her müte’addin biline bir ma’den
Bize Gülşehri Sa’dî’ye Şîrâz
 
Eğridirli Hâcı Kemâl. Câmi’u’n-Nezâ’ir. Bâyezıd Devlet Kütüphanesi. No. 5782. vr. 138b.