Çünki yârim bî-vefâdır vaz geldim sevmezin
Bî-vefâ sevmek hatâdır vaz geldim sevmezin
 
Meyi eder her gördüğüne bir akarsudur hemân
Şivesi ancak banadır vaz geldim sevmezi
 
Düşmene uyup çün her cân ahdin gözlemez
Terkin urmak revâdır vaz geldim sevmezin
 
Gâh girye gâh nâle gâh muhabbet gâh gam
Bana bunlar ne belâdır vaz geldim sevmezin
 
Ey Muidi bî-bedeldir misli yok yârin velî
Bî-vefâ sevmek hatâdır vaz geldim sevmezin
 
 
Günümüz Türkçesiyle
 
1. Mademki sevgilim vefasızdır; ben de bıraktım artık onu, sevmiyorum. Vefasızları sevmek zaten hatadır. Bıraktım artık, sevmiyorum.
 
2. O her gördüğüne yönelen bir akarsu gibidir. Nazlanması ancak banadır. Bıraktım artık, sevmiyorum.
 
3. Rakiplerin, düşmanların sözlerine uyup candan verdiği her sözü unutur. Onu terk etmek münasiptir. Bırak­tım artık, sevmiyorum.
 
4. Bazen gözyaşı, bazen inleme, bazen muhabbet, bazen dert... Bütün bunlar benim için ne belâdır! Bıraktım artık, sevmiyorum.
 
5. Ey Muîdî! O sevgilinin eşi benzeri yoktur. Ama vefasız sevmek hatadır. Bıraktım artık, sevmiyorum
 
Prof. Dr. M.A. Yekta Saraç, Divan Şiirinden Seçmeler