DAĞLARIN ARDINDAN KOKUN YAYILSA
 
Dağların ardında kokun yayılsa
Efil efil rüzgâr getirir Gülüm.
Aşarda dağları hatıran kalsa
Çekerim içime yanarım Gülüm
 
Bazen kanatlarında gelir kuşun
Okunmaz esame düzün yokuşun
Görebilsem sendeki o bakışın
Çığlığım yayılır cihana Gülüm.
 
Lal oldu dillerim, konuşamam ben
Dağlar ki gönlüme çizilmiş desen
Kokunla birlikte sen geliversen
Bilesin yüreğim açıktır Gülüm.
 
Sen yoksun ya yazımda kış, kışım da
Ocakta kazan yok, pişen aşım da
Karabasanlar dolaşır başımda
Her zaman muhtacım duana Gülüm.
 
Yürekte kilit yok açık bıraktım
Gıybetsiz, riyasız yollara baktım
Yazın sıcağında bil donacaktım
İniver dağlardan meydana Gülüm.
 
Ağlatma Aydınlıyı geliversen
Karşıma geçip de gülüversen
Ben geldim bir tanem ben geldim desen
Belki de bayılır ölürüm Gülüm.
 
Musa SERİN, 21.11.2018