Karanlık zifirisi mahkûmdur güneşe
Gönüller ağlarsa muhtaçtır gülüşe
Vakit geçer ömür geçer zaman baksana
Daha ne beklersin haydi güldürsene
 
Dermansız ağrıya dua ile sende varsana
Derman bulamazsan yalvarsana yaratana
Kar mı yağdı yoksa yaz ayında dağlarına
Daha ne beklersin haydi güldürsene
 
Ne atarsın edepsizce gülerek voltayı
Kesmek için elinde gezdirişin baltayı
Sen misin ulan bu âlemde bir tek kabadayı
Daha ne beklersin haydi güldürsene
 
Aşmak gönülle zor değildir kızıl denizi
Musa değiliz insanız bilmeliyiz kendimizi
Gönülde seversek aşılır okyanusu denizi
Daha ne beklersin haydi güldürsene
 
Mevlana Yunus aşmadım bir yudum aşkla
Kör bile görmezken gördün gönülde bakışla
Varmalıyız insanların yanına bu anlayışla
Daha ne beklersin haydi güldürsene
 
Yolla varırsan insana dökülür mü inciler
Hep yansın yıkılsın mı söyleyin gönüller
Neden konuşmaz lal olmuş sanki o diller
Daha ne beklersin haydi güldürsene
 
Gülveren’im sende boşa geçirme süreyi
Rabbim aşkla yarattı bizi bu arzı küreyi
Nasıl geçemeyiz aşkla bir adımlık o dereyi
Daha ne beklersin haydi güldürsene
 
Mehmet Aluç – Âşık Gülveren