şevkimizi gören düşman kıskanır
can olalım dedik var yan dediler
                               kan kan dediler
kavil olup cana ulaşamadım
sen halden bilmezsin git sen dediler
                                      san san dediler

insan benlikle mest olur muamma
kendi halin görmez kızar o amma
bir adım at sende geride kalma
halden anlamazsın diyen bak bittiler
                                    can can dediler

kucaklarız elbet kara toprağı
geride kalır ah tütmez ocağı
adımlar atarken tutmaz bacağı
o bitip gidenler eyvah dediler
                            ah ah dediler
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

San: Ün, şan, şöhret