DELİRDİ NAĞMELER

Sen gittin ya, adın kaldı şimdi bana yâdigâr
Ne bir ses var, ne de umut, gök yeri dinlemekte
Gecelerin hâli mâlum, gündüzlerim âşikâr
Mâteme mi girsin gönlüm, nağmeler inlemekte

Çekildi ruhuma siyah, açılımsız perdeler
Bir hâl var ki anlatılmaz, can evimi irdeler
Ey bahtıma el koyanlar! Vefasızlar nerdeler?
Mâteme mi girsin gönlüm, nağmertler bilmemekte

Bitmeden sabrım umuda, gönlüme heves verin
Ve çıkmadan canım tenden, ne olur nefes verin
Dinleyin dost görünenler, isyânıma ses verin
Mâteme mi girsin gönlüm, mertler de dinlemekte

Sonsuzluğa tünel kazıp, kaybolacak ne vardı
Güneş doğardı seninle, akşam yine batardı
Akort kalmadı sazlarda, eskiden net çıkardı
Mâteme mi girsin gönlüm, nağmeler delirmekte.

Güler TURAN (babidim)