DEVRİK KRAL

Sade gözümden değil bak gönlümden de düştün

Zaten her zaman bana yalnız hayaldin, düş’tün.

 

Ruhumda hüküm süren en yüce krallıktın.
Alaycı bir gülüşle o sarayları yıktın.

 

Yüreğimden patlayan, çağlayan seldin ki sen

Yakıp geçtin içimden, her şeyi sildin ki sen. 

 

Geç de olsa anladım kalbinde yokmuş yerim

Ama hâlâ adını duyduğumda titrerim.

 

Bundan sonra o  isim aşktan ayrı yazılsın

Silinmesin yine de bana hep ibret kalsın.