Bazı insanlar vardır kendini anlatamamış ama hisleriyle derin izler bırakmıştır sizde... "Neden seviyorsun"a kendiniz bile cevap bulamazsınız da "bilmem seviyorum ışte" konduruverirsiniz bu soru karşısına... Varlığı huzurdu belki, Belkide içinize a/kattığı mânâ idi onu özel kılan... Çayın çay olduğunu fark ettiren yetmeyip birde üzerine kahveyi özlettiren türdendir. Belki görmediniz bile. Olsun. Varlığı yeten türden... * Birde tam tersi olanlar var. Belki herşey olmuş, yanında yoktan söz etmek guzaf kalan çözemedim ama ile cümleyi gizemli kılan emin bilgi... (mecazen) gökten zembille inmiş olsa anlam taşımayanlardır onlar. Buz gibi üşütür kalbinizi, Dağ gibi ağırlaştırır omuzları Zaman durur adeta yanında saniyeler asırlaşır. Bir yudum su boğazına durur, yokluğu huzurdur. İşte bu ikisini birbirinden ayıran sadece sır olan insanî kimliğidir. Üstadın da bahsettiği birine hitaben zikrettiği gibi; "...şimdi git niyetini düzeltte gel, zira seni yılan suretinde görüyorum..." Insanlar gözleriyle tanışır ruhlarıyla bilişir. O nedenle hislerin nedeni sorulmaz çünkü his akıl değil gönül işidir. Dilimin Ucundakiler Zehra Asuman 12.01.2017