Doğacak Güneş Battığı Yerden
Uzaklaştı
Adım adım
Tutun ellerimden dercesine bir bakış
Neden? Diyordu,
Bütün nebiler güzergâhı
Gözleri nemli
Ömer’in hediyesi
Selahaddin'in göz bebeği
Her yeni eskirdi
Hâlbuki o daha yepyeni
Ruhu cıvıl cıvıl hala
Miraç gününden bu yana
Neden? Diyordu,
Çaresizce
Uzaklaştı
Batmıştı Güneş
Doğduğu yerden...
Gözler kapanmıştı
Vicdanlar susturulmuş ama
Bir o kadar yanmıştı
Öfkeli bir anneden azar işitircesine
Yüzler kızarmıştı
Herkesi kendi derdi sarmıştı...
Ve sonunda bir Ah!
Eyvah!
Elinde taş
Bir küçücük evlat
Sanki koca bir cellat
Gözlerinde parıltı, dudağında fısıltı
Tekbir! Allah bir! Tekbir!
Ve gözler açıldı
Yüzler kıpkırmızı
Utançtan öte
Hezeyan
Ey çocuk! Bekle
Dayan!
Sarılsın yaran,
Bir acı tebessüm
“ Yaram değil ki kanayan”
Dönüp bakmadı bile
Gönlü şehadet ile
Ve bir kurşun, elveda
Güle güle...
Aksa’m!
Bir evlat daha gitti
Milyonlara bedel
Gözler artık açık
Hadi ortaya çık
Nidalar yükselir göklere
Yağmur olup dönecek
Bu kutsal yere,
Ümidini kaybetme
Karanlık Nura,
Dönüşür birden
Doğacak Güneş,
Battığı yerden...
(Fâni)