İnsanlık yazılmış Gönül’e nurdan kalemle
İnsan nasıl değiştirir gönlünü özünü yaşar bu âlemde
Değiştirdiği özü gönlü yakar cehennemde
Dön aslına imana merhamete yaşa cennette
 
Değişen gönülle özle her gün denilir eyvah eyvah
Sen bizi özümüzü sana döndüresin Yüce Allah
Her gün dil yanar ak kor ile der aman ah vah
Dön aslına imana merhamete yaşa cennette
 
Yanar bunlar içinde tatlı dilim
Kırılmış kırk yerinde sanki uzanmaz elim
Böyle giderse bu çektiğimizdir zulüm
Dön aslına imana merhamete yaşa cennette
 
Gönül dediğin ya cennettir ya cehennem
Ona göre yaşar hangisini açarsa kul her dem
Gönlü kapısı birdir neden açarız kapı bölüm bölüm
Dön aslına imana merhamete yaşa cennette
 
Hepimiz değil miyiz dünya yoldaşı
Neden gönülde gezdiririz ateşi
Gel sarılalım akıtmayalım boşa gözyaşı
Dön aslına imana merhamete yaşa cennette
 
Kul Mehmet’im sevgisiz bu gönül çürür
İt ürür hayat kervanı yolunda yürür
Bırakalım çekişmeyi yaşadığımız olmasın hır gür
Dön aslına imana merhamete yaşa cennette
 
Mehmet Aluç-Kul Mehmet