Çıkmaz sokağın kör karanlığında 
acıyan yanlarımızı
susarak paylaşırdık seninle..
Ne kadar ağır gelirdi bir bilsen;
sıcacık gözyaşlarım,
durmadan kanayan gözlerime..
Umut her bahar unutacak mı bizi böyle?
Öylesine naif, 
öylesine kırılganken ben;
beklerken umudu dört gözle..