DOST O KİŞİDİR Kİ…
 
 
Dost o kişidir ki, onda kalb-i beşer vatandır
Hazîn dost gönlüne sürûr-ı mânevî katandır…
 
Dost o kişidir ki, selâm ile başlar her söze
Kahr-ü hiddet ile  söylemez kat’iyen  her yüze…
 
Dost o kişidir ki, aşkı da şevki de âşikâr
Hâli ve ahvâli  gülümseyen ikrâm yadigâr…
 
Dost o kişidir ki, refiktir kardaştır her sözde
Kem söze kapalı,  söz orucu ma’nâ edebde…
 
Dost o kişidir ki, tüm insanlar candır ihvândır
Maksadı şer sözden, fesâd ü fitneden kaçandır …
 
Dost o kişidir ki, can dostlara kucak açandır
Makam-mevki hiçtir,  onda “Edeb ya Hû” irfandır…
 
Dost o kişidir ki, yârâna muhabbet  ihsandır
Katletmiştir nefsi, Hakk’a teslimiyet ferzândır…
 
Dost o kişidir ki, dirlikte mutluluk der daim
Varlık sevdalısı, birliği öğreten muallim…
 
…sürûr-ı mânevî:Manevî mutluluk, sevinç,gönül rahatlığı/…ferzân:ilim,hikmet