DÜŞTÜ HÂRE DİLFİKÂR’e

Yaktı firkat bağr_ı cânım, meşk_i sazkâr peylerim

Bir hicâz şarkıyla ben hep, def_i efkâr eylerim

Gör ki sultânım efendim, dertliyim aklım firar

Geh yanar Leylâ deyip; geh, yâr_i inkâr eylerim.



Atsa sînem kahr_ı elbet, bil ki feryâd eylemem

Neyleyim bağrım yanık yâr, kast_ı imdâd eylemem

Bir musîbet sardı heyhat, vah ki bitmez dertlerim

Sanmayın taştır başım, ben gönlü âbâd eylemem.


Güler TURAN 

 fâ’i lâtün/fâ’i lâtün/fâ’i lâtün/fâ’i lün