Çıksam bir gün dağların burcuna
Sona erer şehirde yaşadığım curcuna
Doğa ile kendimle kalsam baş başa
Kendimle hayatımı düşünsen enine boyuna
 
Yaylayı gezsem bir gün kendi başıma
Yaylada bir güzel çıksa o an karşıma
Bakışları değse bu gülmeyen bakışıma
Onunla yarınlarımı düşünsem enine boyuna
 
Hayran oldum o yar karşıdan gelirken salına salına
Çıktım gönlündeki kırılmayan gönül dalına
Girdim cennetten döşeli o gönül bağına
Cennet bahçesinde düşündüm yâri enine boyuna
 
Heder eder idi beni önceden beni dertlerim
Ortaya çıkmazdı bu gönlümde var olan gülüşlerim
Girdi gönlüme o güzel bitti şimdi dertlerim
Mah cemaline bakarak düşünüyorum güzeli enine boyuna
 
Âşık Gülveren’im gönlüne perdeyi çekme
Gördün o güzeli sakın terk edip sen gitme
O güzeli candan sev aranıza set sakın çekme
Al sar kollarına güzel yarınları düşün enine boyuna
 
Mehmet Aluç/ Âşık Gülveren