Ebu Hureyre

Osmanlıca yazılışı : حريره ابو

En çok hadis rivayet eden sahabedir.

Asıl adı Abdurrahman b. Sahr; künyesi, Ebû Hureyre'dir. Câhiliye döneminde ise  isminin  Abdüssems Abdüamr, Sükeyn, olduğuna dair farklı görüşler vardır.  Yemenli olduğu da kesin olmayan memleketi de tam bilinmeyen  Ebu Hureyre Peygamberimizin hizmetinde bulunup, en çok hadis rivayet eden sahabedir. Hz. Peygamber onu, Abdurrahman olarak adlandırmış, diğer raviler onun daha başka adları olduğunu da söylemişlerdir

Ebû Hureyre  onun adı değil ona künye – hatta lakap olarak verilen bir isimdir.  Bu lakabı nasıl aldığını da kendisi şöyle açıklamıştır. "Bir kedi bulmuştum, onu elbisemin yeninde taşırdim; bundan dolayi Ebû Hureyre (kedicik babasi) künyesiyle çagrilir oldum (ez-Zehebî, Tezkiretü'l-Huffâz, Haydarâbâd 1376/1956, I, 32) [1]Yani Ebu Hüreyre “ Kedi babası” anlamına gelir

Bazı kaynaklara göre Yemenli olan Ebu Hureyre  Yemende Ezd kabilesinin Devs koluna mensuptur.[2]628 yılında Hz. Muhammed'in Hayber'de bulunduğu sırada yanına gelerek Müslüman olmuş, Hayber’in  fethine ve daha sonra yapılan savaşların hepsine katılmıştır.  Müslüman olduktan sonra ölümüne kadar 3 yıl boyunca Muhammed'in yanından  hiç ayrılmamış, bu sebeple en çok hadis nakleden sahabe olarak ünlenmiş,  beş binden fazla hadis naklettiği belirtilmiştir.

Ebu Hureyre  halifeler döneminde  zaman zaman vali veya vali vekili olarak  Islama hizmet etmiş, Sıffın Savaşında ve Hz Ali ile Muaviye arasındaki çatışmalarda taraf tutmamış bu yönü ile de şiirimizde mevzusu geçmiş sadık  bir sahabe olarak bilinmiştir. Ebu Hureyre en çok hadis ravi eden sahabe olarak ve diğer özellikleri ile divan şiirinde adı gecen Arabî ve İslami şahsiyetlerden biri  olmuştur. Ebû Hüreyre,  Resûl’un yanından  gece gündüz hiç ayrılmamış olması [3] güçlü zekâsı, hafızası  ve  sadakati ile  tanınmıştır.

Edip Musalaha  kevn ü fesâd-ı  âlemle

Ne Bu Hureyresi olduk ne Bu Lehepleriz.      Naili 

Goethe’nin Doğu-Batı Divanı’nda cenneti tasvir eden bir şiirinde dahi  Ebu Hureyre  karşımıza çıkar:

Ebu Hureyre’nin kedisi de burada

Mırlar, kuyruk sallar efendisine

Zira o mübarek bir hayvandır daima

Peygamber sırtını okşadı bir defa.

 

 KAYNAKÇA

[1] M. Yaşar Kandemir], EBÛ HÜREYRE, TDV İA cilt: 10; sayfa: 161

[2] M. Yaşar Kandemir], EBÛ HÜREYRE, TDV İA cilt: 10; sayfa: 161

[3] Prof. Dr. Osman Güner, Hz. Ebû Hüreyre ve Hadîs Rivayeti, https://www.yeniumit.com.tr/konular/detay/hz-ebu