EPİFONEM  NEDİR VE ÖRNEKLERİ

En kısa tarifi ile : “  Bir anlatımın, hikmet'li bir sözle bitmesi” dir.

Bir sözlü edebiyat ürünü  anlatılarda veya yazılı eserlerde anlatılanların  ders veren hikmetli bir sözle son bulmasına denir.  Fablların ders veren  son bölümle bitmesi   konuya güzel örneklerdir.  Özellikle doğu edebiyatında kıssa denilen hikâyecikler hep bu şekilde biter. Sadi’nin Bostan ve Gülistan adlı eseri, Mevlana’nın mesnevisi vb.  sonu hikmetli sözlerle biten kıssalardan oluşur.

Epifonem’in Türkçedeki karşılığı  “kıssadan hisse” kelimesi olabilir.

Süleyman Nazif ve Abdülhak Hamit, Şinasi birlikte yemek yerken, Şinasi garsonu çağırır ve su ister. Şinasi’nin kirden ve mikroptan eldivenle el sıkacak derecede korktuğunu bilen Süleyman Nazif garsona seslenmeden edemez:

-Oğlum, beyefendinin suyunu yıka da öyle getir.

…..

Abdülhak Hâmid’in evindeki sohbette, konu gençlik ve ihtiyarlıktan açılır. Yaşı geçmiş bir hanım, Abdülhak Hamide döner ve:

- Efendim, gönül kocamaz! Der. Hamid, hemen cevap verir:

- Kocamaz ama kocamış bir vücut içinde oturmak da istemez.