Eşber’den
Halketsem esirlerle leşker
Mahveylesem ordularla asker
Olsa bana hep mülûk çâker;
Cinsince o iktidar münker
Fevkimde uçar tuyûr-u kemter!
Âvâze-i dehr iken tanînim
Gördüm ana değmiyor enînim;
Milletlere karşı âhenînim;
Bir âfete karşı nazenînim.
Afetse de ey ilâh göster!
Bilmem bana ân mı şân mı lâzım?
Gülbün mü ya kehkeşân mı lâzım?
Âguuş-u vefâ-nişân mı lâzım?
Bir pençe-i hun-feşân mı lâzım?
Canan mı güzel cihan mı hoş-ter?