ESİR

Şu sinem param parça dinmez ki bir an sızım 

Nasıl derin yazılmış, kanar hep alın yazım 

Koparsan da telini ağıtlar yakar sazım 

Zehir içsem elinden eylemez bana tesir,

Bağırsam sesim çıkmaz gönül esir, dil esir...

 

Girdim sevda hücrene boş bıraktım meydanı 

Şimdi yeni meskenim gözlerinin  zindanı

Celladımsın kalbinde bulamam ki vicdanı

Sözlerim karışırken şiirim olur nesir 

Bağırsam sesim çıkmaz gönül esir, dil esir... 

 

Suçum seni sevmekmiş... kes, en ağır cezamı 

Çektiğim bunca mihnet  armağan mı eza mı? 

Ahlarım yıldız olur kaplar bütün fezamı 

Bade diye içerim Samanyolu’ndan iksir

Bağırsam sesim çıkmaz gönül esir, dil esir. 

 

Aldım aşkın yükünü ateşe yürüyorum 

Demirden yüreğimi o nâra sürüyorum 

Erirken, göz yaşımdan biraz su veriyorum.  

Çelikleyip yaramı ettim yüzlerce teksir.

Bağırsam sesim çıkmaz gönül esir, dil esir... 

 

Ey sevgili hürriyet! Gel bitsin intizarım.

Bil ki sana ermeden kazılırsa mezarım.

Hasretimi bu yarık toprağıma yazarım. 

Sustuğumda duyarsın belki edersin tefsir.

Bağırsam sesim çıkmaz gönül esir, dil esir...