Fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilün
Remel – + – – / – + – – / – + – – / – + –
1. eşk-ile sürsem n’ola agyârı cânâ bir yaña
hâr u hâşâki atar emvâc-ı deryâ bir yaña
2. gece gündüz ârzû-yı sâye-i kaddüñ edüp
gitdi meh bir yaña mihr-i ‘âlem-ârâ bir yaña
3. eşk ü âh-ı ‘âşıkı yer gök götürmez her kaçan
seyre ‘azm etse o meh gün gibi tenhâ bir yaña
4. la‘l ü gamzeyle kimi ihyâ eder kimi helâk
eylemez bu nâ-tüvân göñlümi ammâ bir yaña
5. âhiret ‘azmin kılan ehl-i kanâ‘at hecriyâ
mâla meyl etmez eger olursa dünyâ bir yaña
.
1 A sevgili, gözyaşıyla düşmanları bir tarafa sürüklersem şaşma; denizin
dalgaları, çerçöpü (işte böyle) bir köşeye atar.
2 Gece gündüz senin boyunun gölgesini (himayesini) arzulayıp, ay bir
yana gitti, dünyayı bezeyen güneş bir yana.
3 O ay, ne zaman güneş gibi tek başına bir tarafa gitmeye kalksa, âşığın
gözyaşını ve ahını yer gök taşıyamaz.
4 Dudağı ve gamzesiyle kimi zaman diriltir, kimi zaman öldürür; ama bu
zayıf gönlümü (tamamen) ortadan kaldırmaz.
5 Ey Hecrî, ahireti isteyen tok gözlüler, dünya kadar bile olsa mala
meyletmez.
Ömer ZÜLFE, HECRÎ Kara Çelebî Muhyi’d-dîn Mehmed [ö. 1557], DÎVÂN, Ankara 2010, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10618,hecripdf.pdf?0