Ey cân-ı âlem bir ince belsin
Her sırra mahrem sen bî-bedelsin
Ey cân-ı âlem her sırra mahrem
Vay gonca gül fem gâyet güzelsin
Gayet güzelsin sen bî-bedelsin
Bir ince belsin tûl-i emelsin
Ey çeşm-i fettah anladım bildim
Yok sende îmân beyhûde yeldim
Ey çeşm-i fettân yoksende îmân
Katlime fermân ben revâ kıldım
Ben revâ kıldım beyhûde yeldi
Anladım bildim âhir ecelsin
Çok derde düştüm var söyle yâre
Aşkınla piştim yandım ne çâre
Çok derde düştüm aşkınla piştim
Yandım tutuştum bir şîvekâre
Bir şîvekâre yandım ne çâre
Var söyle yâre durmasın gelsin
Bir vasla ermek hûbların şâhı
Yüz yüze sürmek diller penâhı
Bir vasla ermek yüzyüze sürmek
Yok mudur görmek sen hüsn-i mâhı
Sen hüsn-i mâhı diller penâhı
Hûbların şâhı burc-ı hilâlsin
Durdunsa bensiz âferin NÛRÎ
Gülsüz dikensiz etme gurûr
Durdunsa bensiz gülsüz dikensiz
İstemem sensiz cennet ü hûrî
Cennet ü hûri etme gurûru
Âferin NÛRÎ sâhib-gazelsin
Hikmet DİZDAROĞLU, Halk Şiirinde Türler, Ank., 1969, s. 141-142.
0
3
Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın