Fergab’a Çıkmak

Kuran-ı Kerim’in sondan yukarıya  doğru yirmi birinci suresi ve Kuran’ın 94. suresi olan inşirah suresinin son kelimesidir. İnşirah Suresi Mekke'de indirilmiştir ve  sekiz  ayetten oluşmaktadır.  Bu sure : “ me'al'usri yüsren Feiza ferağte fensab Ve ila rabbike ferğab” kelimesi ile bittiğinden bu sureye fergab suresi de denmektedir.

İnşirah Suresi Türkçe Okunuşu: “ Elem neşrah leke sadrek . Ve vada'na 'anke vizreke. Elleziy enkada zahreke.Ve refa'na leke zikreke. Feinne me'al'usri yüsren. İnne me'al'usri yüsren. Feiza ferağte fensab. Ve ila rabbike ferğab

Eski mahalle mekteplerinde  Kuranı sondan okumaya başlayarak bu sureye kadar gelmek veders olarak işleyebilmek  demek Kuranı Kerim’i  okumak için iktidar kazanmak demekti. Bir öğrenci burayı ders olarak işleyebilmeye başlayınca hocaya hediye giderdi. Bu hediyeler küplerde gözleme, helva götürme gibi hediyeler olurdu.  Talebelerden birisi  İnşirah suresine çıkıp da “ Fergab” diye okumaya  başlayınca , - diğer talebeler-  başından takkesini, fesini kaparlar hediye almadıkça bırakmazlardı. “[1]

Kuranı öğrenen ve öğretenler arasında  hala yaşamakta olan “Elif demeden fergaba çıkılmaz”  deyimi de bu adetler  ile ilgilidir.  Fergab kelimesine kadar gelebilmek kuranı okumaya artık muktedir olabilmek demektir.  Bir öğrenci - tıfl-ı dil - İnşirah suresinin son kelimesi olan “fergab”ı okuduğunda artık Kur'ân'ı  okumayı öğrenmiş  kabul edilir.  Bu olaya eski devirlerde  “Fergaba varmak/çıkmak “  denmiştir. “Külâh kapmak”, Külahları değişmek deyimleri de büyük bir ihtimalle  Fergab’a çıkan öğrencinin başından fesi veya takkeyi kapmak adetlerinden türemiştir.

Medreselerdeki bu adetler her biri bir medrese bitiriş olan divan şairlerinin şiirlerinde konu olarak karşımıza çıkması kaçınılmaz bir sonuç olmuştur.  Divan şairlerinin şiirlerinde bu nedenle  “fergap “ ve “inşirah “ sureleri sık sık  karşımıza çıkar. Fergab kelimesi inşirah suresi, hace, takye, fes, talebe, medrese,  mektep, tıfl-ı dil,  tıfl-ı mektep,  sure,  Kuran,  kelimeleri ile  birlikte karşımıza çıkabilir.

Fergab kelimesi çoğunlukla emr-i fergab şekli ile karşımıza çıkar.

Debistan-ı felekte  takye kaptırmazlar ey hace !
Meğersa’y ile  emr-i fergab’ı sen edesin işrab             Ali Raik [2]

Hace—i aşka varıp mektebi erken kaparız
Öğretip  fergabı tıfl-ı dile takye  kaparız                 Ayni

Sevdirir kendüyi uşşaka o tıfl-ı mektep
Gâh ihlas okuyup, gâhice emr-i fergab            Sünbülzade Vehbi

Olmuş gönül fütâdesi bir tıfl-ı mektebin
Ma’nasını sebak ile  emr-i fergâbın                 Sünbülzade Vehbi


 Not: Beyit Örnekleri A.Talat Onay,  adı geçen eserinden alınmıştır. 


KAYNAKÇA

 

  • [1] A.Talat Onay, Eski Edebiyatta Mazmunlar,  MEB 1996 shf. 230

  • [2] A.Talat Onay, Eski Edebiyatta Mazmunlar,  MEB 1996 shf. 230