FUZULİ’Yİ TAZMİN Kesmişim ben bütün ümîdi şifadan gayrıŞimdilik yoktur işim cürm ü hatâdan gayrıGördüğüm var mı ki âlemde riyadan gayrıBilmiyor başka şey ol mâh cefadan gayrıBıkmışım boş yere yârâna ricadan gayrıBil ki kalbimde benim kimseye yoktur öfkeMülk-i evzânı şu dem kendime kıldım ülkeBaşka ihsân dilemem etme efendim gölge“Ne yanar kimse bana âteş-i dilden özge”“Ne çalar kimse kapım bâd-ı sabâdan gayrı”Teh için eyleyelim kişver-i ikbâle seferDergeh-i kısmetimin üstüne hattât-ı kaderYazdı bir mısra-i ber-ceste ki bin kıt’a değerÖyle bir dâr-ı safâdır ki cihân içre bu yer“Ne ararsan bulunur derde devâdan gayrı”Gençi etmek dilerim kari’etasvîr-i fuadBulamaz hâme fakat hokka-i ilhâmamedâdNice bir eksile kim makdem-i ihvândafesâdDurmayıp artmada bâzâr-ı uhuvvette kesâdFâzılâ pek şaşarım bizden umarsan imdâd“Elimizden ne gelir hayır duâdan gayrı” “[1]