Gazel
Bu da hoşdur ki şehâ gâh gelür gâh gider
Hasta gönlüme şifâ gâh gelür gâh gider
Aklum iy mâh-likâ gâh gelür gâh gider
Yüzüne zülf-i dü-tâ gâh gelür gâh gider
Ki bu demlerde safâ gâh gelür gâh gider (Ersoylu, 2013: 67)
leb-i cân-bahş: can bağışlayan dudak
mâh-likâ: ay yüzlü
zülf-i dü-tâ: kıvrım kıvrım saç
____________
Kaynakça
Ersoylu, İ. H. (2013). Cem Sultan'ın Türkçe Divan'ı. Ankara: TDK Yayınları.
Mengi, M. (2010). Eski Türk Edebiyatı Tarihi. Ankara: Akçağ Yayınları.
0
0
Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın