Gazel-i Hengâmî
İstemem hiç kimseden bir gayri laf gelsün sana
İsterim ki şâh-ı âlemsin taraf gelsin sana
Sen şefaat kânısın hürmet senin şefkat senin
Cürmün mücrimlerin eyle muaf gelsün sana
Hüsn-i zâtın secde itsün zümre-i erbâb-ı aşk
Kâ’be-i vecdin gören ehl-i tavaf gelsün sana
Mutlaka matbu-ı Hudâ’sın şehâ sen şüphesiz
Hazret-i Pîrim erenler saf-be-saf gelsün sana
Bende-i Hengâm sâdık bir sefilindir senin
Hem kulun hem âşıkın ister hilâf gelsün sana
Elçin, Şükrü (1997). Halk Edebiyatı Araştırmaları I. Ankara: Akçağ Yay. s. 294.