Gazel
Müddeî ta‘n urma beni ışk-ı ma‘şûk oynadur
Ditredür a‘zâlarumı bahr-i cânum oynadur
Neylerem çün düşmişem bahrine ışkun subh u şâm
Âdetidür mevci bahrün çıkarur gâh daldırur
Satvet-i irci‘i tablı yitişür rûh sem‘ine
Kaldırup cünne-i rûhum ihtiyarsuz döndürür
Mâsivâ-yı yâr görünmez aynum oldı çün a‘mâ
Kaldırup burka‘ı yüzden yâr cemâlün gösterür
Resm-i ma‘şûk böyle oldı kim bugün âşıklara
Kimin ilter dâra boğar kimin oda yandırur
Düşeli Abdürrahîm-i Tirsî yârun ışkuna
İhtiyârsuz söyledür gâh ağladur gâh güldürür
Ergun, Sadeddin Nüzhet, (ty.) Türk Şairleri, C. I, s. 246.