GECE BULUT OLMUŞTU 
Gece bulut olmuştu 
Bulut özlemlerle tıka basa doymuştu 
Çöp bidonlarında yoksulun biri 
Tokluğunu arıyordu 
Bir türlü bulamıyordu 
Kimselere soramıyordu 
Gelip geçenler ya dilsizdi ya da yabancıydı dilleri kimlikleri 
Adam gönlündeki kadehe yalnızlığını, kimsesizliğini 
Çaresizliğini koyuyor koyuyor koyuyordu 
Kadeh bir türlü dolmuyordu 
O,içkiyi değil, kadeh onu içiyordu 
İçindeki gök ekini biçiyordu 
Ha yağdı ha yağacak kar yüklü bir garip 
Kaldırım taşlarını sayıyordu 
Gözlerinden sevda akıyordu 
Ama çamurlara bulanıyordu 
Aşkla, özlemle dolup taşıyor 
Karanlık kör kuyulara düşüyordu 
Karlar bir türlü erimiyor 
Dağlar geçit vermiyordu 
Kanında damarlarında yaşattığı ırmak gözlüsü 
Karlı dağların ardında çile dolduruyordu 
Her rastladığına ateşiniz var mı diyordu 
Aslında ateş değildi aradığı 
Garipliğini dindirecek bir dost 
Derdini silecek bir arkadaş arıyordu 
Özlemler buz tutuyor, el ayak kayıyordu 
Gurbet hançerini boğazına dayıyor 
Kesiyor kesiyor kesiyordu 
Bir damla kanı akmıyordu 
Gece bulut olmuştu 
Başı dönüyordu. 
Erhan Tığlı