Geceye gizlenir eşya, boşluklar büyür.
Issızlık çöle döner, yansız ve yönsüz.
İçimdeki sesleri dinlerim karanlığın duldasında.
Tenimi titreten bir rüzgâr essin isterim,
Ruhumdaki kekreliği dağıtsın,
Bir dal kıpırdatsın,
Hayatı hatırlatsın,
Öteleri anlatsın.
Canı daraltırken bütün mihnetim,
İçime bir nebze serinlik katsın.
Önümden gece ve sessizlik aksın.
                      Kenan DEMİREL