Gel ey sâlik diyem bir söz ki hakdır
İşitir Hakkı şol kim hak-kulakdır
 
Hadîs-i Hakdürür hak söz hakîkat
Egerçi söyleyen dildir dudakdır
 
Şular kim geçmedi cân u cihândan
Ne duydu ‘aşkı ne de duyacakdır
 
Sorarsa hânkâh-ı ‘aşkı zâhid
Makâm-ı ‘âlîdir ulu ocakdır
 
Münevver olamaz zühd ile zâhid
Anın yeri karanlık bir bucakdır
 
Kalanlar zühd ü takvâda mukarrer
Sefer ehli değildir o durakdır
 
Hümâ-yı ‘aşkı sayd etmek dilersen
Dil-i vîrâneme gel ki yatakdır
 
Anın ‘aşkında iken gayre bakma
Ki zîrâ ‘âşıkîne ol kıyakdır
 
Şi’âr-ı ‘âşıkı benden sorarsan
Cünûn-ı âh u vâh ağlamakdır
 
Şarâb-ı ‘aşkı içmiş Sünbülî çün
Velâkin mest eden şol son ayakdır
 
Ceylan, Ömür (2011). "Üsküdar’ın “Kravatlı Evliyâ”sı Cebbarzâde (Çapanzâde) Mehmet Ârif Bey ve Nutk-ı Sünbül Sinan Şerhi". Bağ Bozumu Edebiyat Araştırmaları. İstanbul: Kesit Yay. 159.