Gönlüne Sen Bir Sor Rotası Niye Bozuk
 
Aşkla sevmeye yoksa senin niyetin
Dağların başında neden gezersin
Mutluluğu arama olmaz sana yakın
Bulamazsan mutluluğu gönlünü yıkma sakın
Bulamasın esen yelde ferahlık serinlik
Sevmeye yoksa niyetin vardır art niyetin
Belli ki kötü senin niyetin seni kör uyanık
Kalemin ne suçu var gönlün dünden bozuksa
Bozuk yazacak haliyle sen kötü oldukça gönülde
Kâğıt kalem ne yapsın sen onu boşa karaladıkça
Kâğıda keleme sen eziyet etme
Gönlüne sen bir sor rotası niye bozuk
 
Bir olan gönlünü ikiye bölersen
Sevgilerin sahte olur sen boşa güldükçe hadsiz
Görürler samimiyetsizliğini sen vaz geçmedikçe
Gözünde sen kendini fazla büyütme
Baktığın o gönül aynanı sen kır sakın gönülleri kırma
Bir gün lazım olur sen gönülsüz kalma üzülür kalırsın
Zaten yanmışsın haberin yok böyle hırçın gezersin sen
Yok, sanki bir doğrun eğri yolda hep gidersin
Yolda sen suç bulma gönlüne sor neden eğri yoldan gider
 
Derdin çoktur hangisine yanacağına şaşırmışsın
Yiyecek aşın çok çok şükür demek dilin ucuna gelmez
Sıcak evde yaşarsın üşüyen üşürse dönüp bakmazsın neden
Çaresiz kalınca çare için dost bulamazsın pusuda yatarsan
Kendine kızmazsın neden pusuda yatar kadere isyan boşa edersin
Kendi rezilliğini görmeden masuma kefen dikersin boşuna
Kefenin kim giyeceğini Allah bilir onu da bilmezsin
Kendi ektiğini kendin biçersin anlamazsın boşa kızarsın
Yalnız tek başına kalınca hatayı kendinde değil kulda ararsın boşa
 
Gönlüne girmeye layık değil hiçbir Leyla
Mecnun değilsin sen kendin için durma ağla ağlayamazsın
Attığın zehirli oktur gönülleri yaralar öldürür
Okun ne suçu var onu atan kendinde suçu ara
Ok atacağına biraz gülümse kapansın gönlündeki yara kanamasın
Gül değilsin amma güldeki diken gibi batarsın umursamazsın bu ara
Kendi yaptığın zulümle sen nasıl yaşarsın böyle
Sana kimse yaklaşmaz kaçarlar anlamazsın sen hala
Hatayı kendinde ara boşuna gönülleri yorma
 
Arama bu dünyada bulamasın Rahmandan kaçarsan hikmet
Derin sularda yüzersin boğulacaksın ama yine de hava atarsın
Suya yüzerken bile gönlünde pusuya neden yatarsın edepsizce
Her pusuya av gelmez bazen avcı av olur onu da sen bilmezsin
Bildiğinle devam edersen zaten sen hiç gülmezsin naçar kalırsın
Naçarın sebebi kaçanın yavşakça yaşaması olmasın sakın
Yavşakça yaşamadan önce sor gönlüne neden yavşaklığı seçmiş
 
Yazan kalem gönüle ulaşınca doğruyu her an yazar
Gönül kapın kapalı buz gibi boşuna bekleme güneş doğsa fayda etmez
Isıtmak istersen aç kapısını gönüllere az gül başka bir şey yapma
Aç gönül gözünü gör âlemi veren karşılıksız veriyor bir anlasana
Gönlünde dünyaya aç bir pencere otur seyret yaşadığın âlem neresi diye
Bu afra tafraların ölümlü olan sen söylesene kime
Çölün alev yeli gibi eser ancak kendini yakarsın serabın içinde
Gönlün zehirden bir kuyu her yaklaşan içine düşer zehirlenir anlamazsın
Sor o gönlüne neden serin değil ateşle uğraşır kendini seni boşuna yakar
 
Mehmet Aluç © Kul Mehmet