Ben sana hep gönül kapımı açtım,
Hakkın sofrasını huzura serdim
Gönül hanlarından ikram eyledim
Dostluk şerbetini soğuk içirdim
Yolunda olmadık semazen ettim
Sevginin hanına gülleri diktim
Nefesin kiriyle zevkle eğriydim
Beş vakittin sesi ile düzeldim
Yaşamda doğrunun temel kurdum
Batıl ateşini huyla söndürdüm
Od’un közlerinde binleri gördüm
Aşkları sileni hinleri gördüm
Dudaktaki sözde kinleri gördüm
Huzurda kendimi ağlarken buldum
Hakkın sözlerini ezberler oldum
Tövbeyle yüzümü öne düşürdüm
