Bu her kula nasip olmaz
Onu alan mutsuz olmaz
Kadir kıymetin bilmeyen
Bir ömür mutlu olmaz
 Gönül onsuz yolunu bulmaz
 
Hançer vursan yıkılmaz
Hangi gönül ona bakmaz
Onsuz gönül mesut olmaz
Gönül onsuz yolunu bulmaz
 
Gönül bağrına rahmet olur
Gönül onunla cenneti bulur
Akan sular onunla durulur
Gönül onsuz yolunu bulmaz
 
Gönül dağındaki karları eritir
Nefreti kini bir anda bitirir
Kaybeden onu aklını yitirir
Gönül onsuz yolunu bulmaz
 
Dertli gönüle o bir devadır
O gönülde tükenmez sevdadır
O dilde değil elbet candadır
Gönül onsuz yolunu bulmaz
 
Onun adını bilirsiniz aşktır
Güldürmeyen gönüle yasaktır
Onunla kış ayları bahardır
Gönül onsuz yolunu bulmaz
 
Kul Mehmet’im bul yoksa yersin ayvayı
Yak karanlık dünyana aşk denilen çırayı
Gelmeden önce kur gönlünde sarayı
Gönül onsuz yolunu bulmaz
 Mehmet Aluç /Kul Mehmet