Ancak bir özlemişlik tutabilirdi beni bu denli
İçimden kopan fırtınalar boğazıma tutunuyor
 Bu sessizliğim hayır değil
Eriyor, ağzımda sözcükler
Dilsiz gibiyim.
Gece gözlerime gizlenmiş
Ruşendil biriyim artık
Kalbim sarpasarmış, çakılmışım yokluğuna
Ölüm çukurlarında silinmiş çocuksu hayallerim
Bu ben değilim, bu ayna beni göstermiyor
Durun, hayır! Gözlerim kirlenmiş
Kırmayın suçu yok, günahsızmış aynalar
Kirli gözlerimin ardında efsunkâr yakarışlar
Kalbim sarpasarmış hissetmiyor benliğini
Ben en çok beni bitiren benliğimden çekmişim
Hâlbuki hiç göstermiyor kendini.
Özlemin dertlilerin gecesi gibi bitmek bilmiyor
Senin sevdan ayrı ayrı uçurumlardan atılan aşıklar gibi
Vuslatın imkansızlığını öğrendim gözlerinden
Bu sen, sen değilsin
Durun, hayır! Gözlerim kirlenmiş
Yahut senin kalbin, demeye dilim varmıyor işte.
Ben yine bildiğin ben değilim
Kaybolduğum ara sokaklarda, çocukluğumu arıyorum
Dizim kanasaydı, geçerdi belki
Bu acı geçmiyor, geçmiyor abi.
 
EMİR MİTHAT