GÜL DAĞINDAN ESİNLER - 8
 
 
 
HAYAL-KURGU
 
En sonunda gündemin uyduk da keşkesine,
Düş-olduk Urumçi’yle Kerkük bileşkesine;
Tonyukuk ve Kültiğin şerh koyarlar mı dersin,
Kaşkarlı'nın Bilge'yle Bağdat söyleşkesine ?!
 
 
ANT
 
Yıllaryılı dayandık onca kışa, borana;
Sabır çekip dil döktük, derde derman sorana;
İmdi göründü bize görklü kömen yolları;
"Gök girsin, kızıl çıksın", ulaşmazsak Turan’a !..
 
 
KALEM-BESTEYE KEMAN
 
Yeter ki, göğsümüzde can-siper iman olsun;
Ondan sonrası tufan, andımız eman olsun !..
Bu savaşta sır gedik kalem cengi cephesi;
Hakkı yazıp çizene, Bilge-can keman olsun !..
 
* Eman: İzin, ruhsat, ferman.
 
 
KAYIKÇI KUL MUSTAFA
 
Pupa yelken pür destan Murat Reis levendi;
Hançeri saza mızrap, Kul ozanca sevendi;
İp atıp Genç Osman’la çıkmış Bağdat suruna;
Bu dörtlüğe bağ olsun Kayıkçı’nın kemendi.
 
 
HANIN BAR-ZAN KONUĞU
 
Eşkin tay emsal terli, sırtına çul verelim;
Yönü şaşmış, yanına, kılavuz kul verelim;
O da ne ?..! Bu çakalın bağcıyı kovmak derdi,
Yalağa basalım da, pirüpak yol verelim...
 
 
İÇ-ERLEK
 
Geleni çift sayarken gideni hiç görüyor;
Yedi göbek soydanı yansızsa piç görüyor;
Düzmece yalanlarla gerçeği ters-yüz edip
Yan-dışın hamlığını berkemal iç görüyor...
 
 
HİÇTEN SUAL
 
Burnuna balon tutmuş, asılırsak süner mi ?..
Kafadan uçuk horoz, ayak çeksek tüner mi ?..
"Boş" anayı sümsükler, baba camını taşlar;
Her eylemi tek sual: Çocuk yapmak hüner mi ?..!
 
 
ELDE SIFIRLIK İŞLER
 
Eprik sebzelerdense çırpıcının püresi,
Onunla telef olur kırpıcının teresi;
İki cılk yumurtayı tokuşturup kırmak ne ?..
Birebir elde sıfır çarpıcının keresi...
 
* Eprik : Eskimiş,bayatlayıp ekşimiş.
 
 
RİMELCİ
 
Patrondan tıraşlı da kaleminin miyarı,
Çengelköy bademine rakip saydık hıyarı;
Hemşeri ayağıyla gözden rimel çekerken,
Niçin tepki vermiyor, sürmeliler diyarı.
 
 
YAŞ-YAZAR
 
Muharrir köşesinde baç kesip kubur satar;
Her tekzibi teville çelip çamura yatar;
Müstesna halleri var: Dolduruşa gelende,
Eğnine buz sardırıp güneşe yumruk atar...
 
 
TAN-TANA
 
Yar sitemine sitem: Hisli ar’da nem kaldı ?!
Ütüldüm zemherine, misli karda nem kaldı !?
Yarlığın od’a verip isli zirveden düştüm,
Gözyaşım oldu bu-har: Sisli yarda nem kaldı ?!
 
* Tan-tana: 1. Alayiş, şaşaa. 2. Kuru gürültü. 3. Kınamalık kınama.
* Tan: 1. Kınayıp azarlama. 2. Gün doğumu vakti.
* Ütülmek: 1. Kumar ya da bahiste kaybederek rakibin lehine zarara uğramak. 2. Her türlü yenilmek.
* Yarlık: 1. Ferman. 2. Sevgililik.
* Yar : 1. Sevgili. 2. Uçurum.
 
 
YUSUF BİLGE