Severim o yâri ben gönlümce
Şaşarım ben onu görünce
Dünya bıktıramaz beni
O yar gönlümde gül dermeyince
 
        Ben onsuz gülmez idim        
Bülbül olup ötmez idim
Âşık olup sevmez idim
O yar gönlümde gül dermeyince
 
Ağlayıp gönlüm gülmeyince
Bu dünya bana onsuz yetmeyince
Ölürüm o yar beni sevmeyince
O yar gönlümde gül dermeyince
 
Yaşarım ben onun hüznü ile
Bir gülse aşkı gelse bir dile
Severim ağlatsa güldürtmese bile
O yar gönlümde gül dermeyince
 
Ağlatan olsun bu eserin
Gülmezse onunla bu kaderim
Ben onsuz acep nereye giderim
O yar gönlümde gül dermeyince
 
Her can ermezse de aşk dolu sırra
Aç sineni aşk değsin istemez para 
Aşksız biz düşeriz amansız dara
O yar gönlümde gül dermeyince
 
Kul Mehmet’im onsuz yaşayamam  
Bu gönlüm ağlar ben coşturamam
Küheylanım şahlanmaz koşturamam
O yar gönlümde gül dermeyince
 
Mehmet Aluç /Kul Mehmet