Ruhumu, esir almış sokaklar,
ve telafuzu yok çektiğim acıların,
kaldırım taşlarına yorgun düşüyorum.
Biliyorum biraz daha yıprandım bu günlerde.
Akşamların, alaca karanlığında kayboluyurum
ve yolunu bulmayan mecnuna dönüyorum.
Mecnundan daha çok dalgınım bu günlerde.
Yılgın insanların gölgesi olmaktan kurtulamıyorum,
Yılgınlıktan daha çok kavruluyorum bu günlerde.
Mihraba uzak kalıyorum, biliyorum.
Günahkarım bu günlerde.
