Yorumlar (2)
Çocukluğuma, nenemle dedemin yanında geçirdiğim günlerime gittim, sayenizde...Selamlar, sevgiler...
Her kalem ne kadar boyanırsa boyansın, ne kadar süslenip desenlenirse desenlensin, yine de yetiştiği ağacın, koptuğu dalın, kokusunu, mayasını , izini taşır özünde . Her kalem yetiştiği ağacın köklerinden büyüdüğü ve geldiği toprağın menbaını özde taşır. Elbet , Köyde büyüyenler şehirliden iyi bilir , söz edilen bu şeyleri. Çünkü Şehirli ile geldiği yerlerin arasına betonlar serilmiş, ayrımcı yollar dökülmüş, balkonlarına naylon, çiçekler ekilmiş, ayaklarının altına elyaf halılar serilmiştir. Şehirlinin ayakları , elleri teni, bilinci toprağından ayrılmıştır. Ayakları, duyuları toprağından hiç kopmayan kalemler tam bu nedenle özünü de iyi bilir. Bu nedenle bu şairin doğallığı tam burada...