GÜZ
Hasret akşam vakitlerinde uzar gölgeler gibi
Naylon suratlı adamlar geçer ıslak caddelerden
Nahoştur içtiğim su
Bir avuç mavilik kapı ardında
Ve bilmediğin bir tat değildir kalan dudağında
Ürpertili çocuk üşümeleri
Yatırır gözlerini yaprağı dökülmüş yıllara
Nede çabuk büyür bu çiçekler ve de kurur
Zamanı saymasam hani
Paslı bir tüfek gibi karşımdadır gurur
Kaç yıl patlamadan durmuş
Şimdi açsam ağzımı “şüphesiz” kalbimden vurur
İ.YILDIRIM