Çiziversem hayallerinin içine güzel bir dünya
Yalansız savaşsız bahardan bir dünya gözlerinde
İçinde sen ve gülen insanlar
Mutlu koşan oyun oynayan çocuklar
Karşıda size gülümseyerek bakan ben
Bana koşarak gelen sen ve yarınların
Çizebilir miyim gerçekten çizilir mi?
Pembe panjurlu evin odasındayız
Bahçemizde çiçekler ve öten bülbüller
Olabilir mi çizsem karalayan silen çıkar mı?
Ben çizeceğim silen olursa ben onu silerim
Gönlümde sen varsın hayallerin
Gülüşlerinle beraber ben varım
İzin verir miyim?
Vermem izin sen rahat ol sevgilim
Nefret ki öldüren bir duygu şeytana has bir duygu anında silerim
Gülümseyen insanlar gönülden seven
Can evinden arkasında yani sırtından vurmayan insanların olduğu
Bir dünya çiziyorum işte
Yarınları inşa ederek kurmaya layık
Yıkarak inşa edilenleri yıkan
Nefret gözleri ile insanlıktan nasibini almışları siliyorum
Merhameti gülüşlerde çiziyorum
Ağlamayanların gülen gözlerini
Anne babaların evlatlarına sarılışını
Çocukların yetim kalmayışındaki parıltıyı
Çocukların oyunlarındaki heyecanı coşkuyu
Anne babasına el sallarken çiziyorum renkli kalemlerle
Siyah yazan kalemi attım onunla çizmiyorum
Yıkıcı vakit için gönülleri dünyayı yıkmaya koşanların karanlık gözleri gibi
Kara olan kalemlerle çizmiyorum
Zamanın o görünmeyen hatta hiç bilinmeyen
Gülümseyen yüzünü çizebiliyorum güzel insanların arasında iken
Oysa şimdiye kadar zamanı ezip yıkan geçen olarak tanımışken
Gülümseme ne güzel yakıştı yüzüne
Kör bıçak gibi kör tırpanla gezenleri sancılar içinde bırakarak siliyorum
Güzelliğe bürünmüş dünyayı insanı baharı yarını çiziyorum gülümsüyorsun
İnsanı hayatı dünyayı önemsemeyen ihmal edenleri atıyorum karanlık kör kuyulara
Farkına vardım güzellik kalemsizde çizilirmiş
Bak gülümsediniz güzellikler çıktı meydana
Silindi tüm kötülükler ile kötülük peşinde olanlar
Söylersek geleceğe doğru güzel sözleri sevgiyi kardeşliğin türküsünü
Mutluluğu gölgeleyen gölgeler düşerken yüzlerden dünyamızda
Ben mutlulukla gülümseyerek sizlere bakıyorum
Sizlerin gülümseyerek baktığı gibi
Güzellik ölmeli diyenlerin leş kokularını silerken
Güzellik ölmez insanlık tamamen ölmeden
Mehmet Aluç-Kul Mehmet