Aşk od'unda Yunus gibi yanarak
Üflenince bir mum gibi sönerek
Dikenli bir gül dalına konmuşum.
Hak'tan aldığını kuluna veren
Sevgi bahçesinin gülünü deren
Gönüllü bir bahçıvana dönmüşüm.
Atadan öğrendik büyük saymayı
Rab'dan emir bildik kulu sevmeyi
O mübarek ateşlerde yanmışım.
Yürekteki ateş durmadan yanar
Cahiller her yolu doğrudur sanar
Volkan gibi patlamışım sönmüşüm.
Çoğunun dostluğa olmuş karnı tok
Kötülük kalplerde zehirli bir ok
Belli ki boş hayallere kanmışım.
Rabbim bırakmasın kulu arafta
Hak'tan izler vardır elbet muratta
Hakikatı Hak yolunda bulmuşum.
Gerçekleri ayırt edip riyadan
Uyanarak hayat denen rüyadan
Amellerle Hak huzura gelmişim.