Halk Kökbilim - halk etimolojisi -

 

 

 

 

Fransızca:    Étymologie populaire

İNGİLİZCE:   Folk etymology.

Almanca  :   volksetymologie

 

 

Osmanlıca:       

 

Kelime türü:   İsim –-  Dilbilimde bir terim

 

FARKLI EŞANLAMLI TERİMLERİ:    halk etimolojisi

 

 

 

 

 

Bir dilde olmayan, anlamı da bilinmeyen veya anlamı da unutulmuş olan bir kelimenin  -  o dile başka dilden geçmiş, yabancı asıllı bir kelimenin-  o dilde yakıştırma yoluyla ses ve anlam bakımından dilin kendi kelimelerinden birine benzetilerek yerlileştirilmesine denir.

 

Temr-i hindî («Hint hurması», tamarindus)’nin demir hindi’ye,

Palla e meza ( İtalyanca da bir top adı )   Osmanlı dilinde balyemeze,

Hortansia’nın ortanca «bir çiçek adı» ‘na dönüşmesi

Çehar şenbe ( Farsça dördüncü gün) Türkçede Çarşamba’ya dönüşmesi,

Mer-i bân ( Farsça ) Türkçede merdivene dönüşmesi

Tekfurdağı’nın Tekirdağ’a

Erm. Sub-Mari «azize, Meryem»’nin Sürmeli’ye, Galandos’un «Eğirdir Gölü yakınında bir yer» Gelendost’a,

Penç şenbe  ( Farsça beşinci gün ) Türkçede Perşembe olması

 Taht-ı kal’a’nın Tahtakale’ye, Kartelia «Silifke ile İçel arasında bir yer»’

 Konya «kon ya! konsan ya»’ya

 Fr. démocrate’tan gelen demokrat’ın demirkırat’a

Moğ. Karavul’un karakol (<kara-kol)’a,

 Gordion «Polatlı yakınında Frikya devletinin başkenti»’un Kördüğüm’e,

(Anatolia’nın Anadolu (<Ana+dolu)’ya dönüştürülmesi gibi.

 

 bk. Köken bilimi.