son yolculuğunda ıslaktı gözlerin
ölümü zor sanmıştım

damlalar tebessümlerine karıştığında gördüm
hüznün benmişim meğer
kalmak daha müşkülmüş anne

bırakma diye sarıldım göz bebeklerine
omuz silktin buğulu baktın
gitmen gerektiğini anlamıştım

sevdiklerinin ıstırabı bağrında diken
sevinç ürpertilerini yutkunarak
en sevgiliye kavuşmayı arzuladın

bütün çiçekler anne kokarmış
toprağında açanlarsa sensin
başka yerde rayihası olmayan

özlemin yaktı bitirdi anne
ya rüyalarımda gel öpücüklerinle
seni bana geri ver

ya da çağır yanına
hasretimi dindir anne