Herkesin bedeniyle ,düşünceleriyle ve fiilleriyle yer kapladığı şu geçici hayatta gerçek mutluluğa ve tatmine ulaşan varmı acaba?Günümüzün hazlara hitap eden ,maddeci , maneviyata kurşun sıkan dünyasında maalesef özümüzü yaşayamıyoruz.Fast food tarzı , imkanlar dahilinde hazır satın alınmış emeksiz yemekler midemizi, gece kulüpleri ,barlar , cafeler,beş yıldızlı tatiller ruhumuzu gerçek anlamda ne kadar doyuruyor.Savaşlar,terör, ekonomik buhranlar, yozlaşmış kültür arasında sıkışıp kalan insanoğlu tıpkı denize düşüp çırpınan biçare misali , ölmüyor ki kederi son bulsun, yaşamıyor ki hayatından zevk alsın.Kiminin kurtuluş ümidi yaradana sığınmak,Kiminin kendini aşk meşke adaması,kiminin işindeki başarısıyla kendini tatmin çabası, spor , meditasyon, bunlarda yetmiyorsa,hayatın sıkıntılarından bir an olsun çıkmak için , içip içip anlık pilotluk denemeleri... Bir ömür geçip gidiyor insan kendini tanımadan , kendini yaşayamayıp anını yaşayan , bütün dünyayı turlayan insanda ,bir anı defteri misali atılıyor toprağa,köyünden çıkıp şehre gitme imkanı bulamayan da..İçinde bir sarayı olmalı insanın , herkesin giremediği anahtarı sadece kendinde olduğu, asıl dünyası orası olmalı,ekmeli ,biçmeli sonsuzluk düşüncelerini ruhunun tarlasına... Belki bu da çare olamazsa arayışına , hiç değilse , bir mutluluk piyangosu taşır, göğsünün sol yanında.