Bu şiir, Hena'ya hitaben içten bir uyarı niteliğinde.


Karşılıksız çabalar ve dengesiz ilişkiler üzerine düşündürüyor.


"Ne kadar ekmek, o kadar köfte" diyerek, verdiğin kadarını alabileceğini hatırlatıyor.


İnsan ilişkilerinde denge, kendisiyle barışık olma ve gerçekçi beklentiler kurmanın önemi vurgulanıyor.


Eğri cetvelle doğru çizgi çizmeye çalışmak kadar anlamsız olan yanılgılarımıza dair samimi bir yüzleşme daveti.


Çok fazla çabalarsın Hena

Bilmezden geliş ile

Boşa yorulma, zaafında

Meccanendir sevgiler


El üstünde tutmak

Değmez kimse için

Üzerine titremek

Deme ki niçin?

Çantada kekliksin

Kolay lokmasın

Uğraştığında birisi için / beleşine geldiğinde birisi için


Kıymeti harbiye ile olmazsın

Sanır ki seni emir eri

Anladığında zor olur geri

Ol dem ile

Kandırmada sın kendini

Dersin ki rast gelmez bana

Olsa olsa karşılaşması

Arada birle teklemek

Konduramazsın da üzerine

Aynı şeyi yapışla

Farklı sonuç beklemek


Ne kadar yaklaşımla

Sen de o kadarla ilgi

Ne kadar ekmek

O kadar köfte

İç huzursuzudur

Dışına saçarken enerjiyi


Sözün özü zor sanat

Öznel davranışın dilinde anlamak

Kendisiyle barışık olmak

Leyle ile mecnunda doğru

Hiç değilse Leyla ile Mecnun

Bir hikaye ile işe yaramak


Ama Hena

Ne sen Leyla, ne ben Mecnun

Bilmez isen böyle olur, bu

Yanlış olabilenden

Doğruyu aramak

Tıpkı eğri cetvelde

Doğru çizgi beklemek gibi

Hatırlanıp, hatırlamayan

Yanlış insanlasın Hena


Deliler uslanır da Hena

Yine de alışkanlıklarımızdan

Gönüller puslanır seninle…


12.02.2026



Hena, yazarın kendi kendisi ile diyalektik girişmesi olmayı ifade eden, bazen kalıp, bazen esnek bir iç sestir. Haliyle zıt yön olmakla mecmuadır.